Einde taxatiemarkt door Mortgage Credit Directive?

Hoewel minister Dijsselbloem de invoering van de nieuwe Europese regelgeving heeft uitgesteld is het zeker dat deze op korte termijn gaat worden ingevoerd. Dat heeft niet alleen gevolgen voor banken, maar ook voor taxateurs. De Tweede Kamer heeft na een flinke lobby door geldverstrekkers de bestaande Mortgage Credit Directive (MCD) uitgebreid. En wel met de mogelijkheid voor banken om hun risico inschatting niet meer op basis van een taxatierapport te maken, maar door middel van een modelmatig waarderapport.

In de praktijk

Wat betekent dit in de praktijk? Na de invoering van deze wet zullen banken en verzekeraars bij de beoordeling van een hypotheekaanvraag steeds minder afgaan op een taxatierapport. Een afgevaardigde van de Nederlandse Vereniging van Banken gaf onlangs, bij een overleg waarin Vastgoedpro participeerde, aan dat zij hun leden zullen adviseren om zoveel mogelijk gebruik te maken van modelwaarderapporten. Alleen bij bijzondere objecten is het advies om een taxatierapport te gebruiken. Dit roept terecht vragen op. Kan de invoering van de MCD leiden tot een kaalslag onder woningtaxateurs? Als voor alle nieuwbouwwoningen en standaardobjecten geen taxatierapport meer opgesteld hoeft te worden loopt het taxatievolume immers drastisch terug. Is er op die manier dan nog wel voldoende werk voor taxateurs, ook gezien het beperkte gebied waarin ze mogen werken?

Gevolgen voor banken en consumenten

Los van de gevolgen voor taxateurs heeft het gebruik van modelwaarderapporten voor de consument ook consequenties. Het is bekend dat deze rapporten fors afwijken van de realiteit en achterlopen op de feiten. Uiteindelijk is een taxatierapport er niet alleen om het risico van de bank te beperken, maar ook dat van de consument. Voor een bank is een afwijking van 10 of 20 procent te overbruggen – op de gehele portefeuille middelt het risico zich wel uit, maar dat geldt niet voor de individuele consument. Als die uiteindelijk blijft zitten met een schuld van 15 procent op een bedrag van 4 ton is dat een serieus probleem. De vraag is of de beleidsmakers in Den Haag zich dit realiseren. En wat er gebeurt als dat uiteindelijk wel duidelijk wordt. Wordt vervolgd…